«Թաքնված Թանգարան - 40»
Հովհ. Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստների թանգարանը հարուստ պատմություն ունի: Մեր ժողովրդի անցյալի ժառանգությունից եկող արվեստի արժեքները բացահայտելու, վերաիմաստավորելո...Կարդալ ավելին
«Թաքնված Թանգարան - 40»
Հովհ. Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստների թանգարանը հարուստ պատմություն ունի: Մեր ժողովրդի անցյալի ժառանգությունից եկող արվեստի արժեքները բացահայտելու, վերաիմաստավորելու և ներկայացնելու բացառիկ հնարավորություն ստեղծվեց անցյալ դարի 30-ականներին, երբ Խորհրդային Միության կառավարության որոշմամբ միութենական բոլոր հանրապետություններում կազմավորվեցին ժողովրդական ստեղծագործության տներ, որոնց գլխավոր խնդիրը ոչ պրոֆեսիոնալ անհատ ստեղծագործողներին, կատարողներին մեթոդական օգնություն ցույց տալն էր, տարբեր կարգի մասնագիտական խորհրդատվությունների և արվեստի գործերի ցուցադրությունների կազմակերպումը:
Հիանալի մի առիթ՝ պահպանելու հազարամյա ստեղծագործ ժողովրդի մշակութային լավագույն ավանդույթները:
1937թ. Երևանում՝ Աբովյան 64 հասցեում բացվեց նույնանման կենտրոն էթնիկ մշակույթի նվիրյալ, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ Հաբեթնակ Բաբայանի գլխավորությամբ:
Նորաստեղծ Ժողովրդական ստեղծագործության տան կազմակերպչական աշխատանքներին մեծ ոգևորությամբ և հույսով լծվեցին հայ կերպարվեստի այնպիսի հսկաներ, ինչպիսիք են՝ Մարտիրոս Սարյանը, Հակոբ Կոջոյանը, Գաբրիել Գյուրջյանը, Սեդրակ Առաքելյանը, Արա Սարգսյանը: Նրանց նախաձեռնությամբ հավաքագրվեցին ժողովրդական արվեստի լավագույն վարպետների ստեղծագործությունները, քննարկվեցին, գնահատվեցին ու ցուցադրվեցին հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսներում:
Ժողովրդական ստեղծագործության տան ուշադրության կենտրոնում էին նաև արվեստի մյուս ոլորտները՝ թատրոն, երաժշտություն, բանահյուսություն: Այստեղ կազմակերպվում էին ստեղծագործական հանդիպումներ գուսան Հավասու, գուսան Շահենի, արծաթագործ Վահան Հացագործյանի, փայտի փորագրազարդման վարպետ Հակոբ Ազատյանի հետ ու քննարկվում նրանց ներկայացրած աշխատանքները: Ստեղծագործ այս ոգին թևածում էր նաև հանրապետության շրջանների հազարից ավելի մշակութային օջախներում , որտեղ Ժողովրդական ստեղծագործության տան նախաձեռնությամբ ու ջանքերով ստեղծվում էին ժողովրդական երգի-պարի ինքնագործ համույթներ, թատերական խմբեր, արհեստագործական խմբակներ:
1978թ. ժողովրդական արվեստի հետագա զարգացման նպատակով ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ, հայկական ժողովրդական արվեստի հմուտ գիտակ Հովհաննես Շարամբեյանի նախաձեռնությամբ և կառավարության որոշմամբ՝ Ժողովրդական ստեղծագործության տան հիման վրա ստեղծվում է Հայաստանի ժողովրդական արվեստի պետական թանգարանը:
Շարամբեյանը, ժողովրդական նկարիչ Գրիգոր Խանջյանի և փայտագործ վարպետ Ռուբեն Տեր-Թադևոսյանի հետ համատեղ, նորաստեղծ թանգարանի աշխատանքները դնելով գիտական հիմքի վրա՝ այն դարձրեց մշակութային արժեքների յուրահատուկ շտեմարան, որը մագնիսի պես ձգում էր ոչ միայն արվեստի սիրահարներին, այլև օտարերկրյա զբոսաշրջիկներին:
40-ամյա Ժողովրդական արվեստների թանգարանը ստեղծագործությունների ցուցադրություններով, մշակութային գործիչների հետ հանդիպումներով, բուռն քննարկումներով, գորգարվեստին նվիրված գիտաժողովներով շարունակում է մնալ ժողովրդական արվեստի ջահակիրը Հայաստանում:
Գրիգոր Վարդանյան
Հովհ. Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստների թանգարանի գիտաշխատող